Թրամփը ճանաչեց ցեղասպանությունն ու Արցախը։ ՎԵՐՋԱՊԵՍ 🇦🇲 🇦🇲 🇦🇲տարածեք անխտիր




Հայոց ցեղասպանություն կամ Մեծ եղեռն (թուրք.՝ Ermeni Soykırımı, անգլ.՝ Armenian Genocide, ֆր.՝ Génocide arménien), Օսմանյան կայսրության իշխանության ղեկին կանգնած երիտթուրքական «Իթթիհաթ վե թերաքի» կուսակցության կողմից




կազմակերպված ցեղասպանություն[1][2], որի արդյունքում 1915-1923 թվականներին[3][4][5][6] զանգվածային տեղահանության է ենթարկվել և բնաջնջվել Օսմանյան կայսրության նահանգների, այդ թվում՝ Արևմտյան Հայաստանի հայ բնակչությունը։

Պայմանականորեն Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օր է համարվում 1915 թվականի ապրիլի 24-ը, երբ Կոստանդնուպոլսում ըստ նախօրոք պատրաստված ցուցակների ձերբակալվեց մոտ 235 հայազգի մտավորական (հայ գործիչների ձերբակալությունները Կոստանդնուպոլսում շարունակվեցին նաև ապրիլի 24-ից հետո)։

Լայն իմաստով Հայոց ցեղասպանությունը ներառում է 1894-1923 թվականներին Օսմանյան կայսրության և Թուրքիայի տարբեր վարչակարգերի կողմից ծրագրված ու հայ ժողովրդի դեմ շարունակաբար իրականացված ցեղասպանական քայլերը, հայրենազրկումը, հայության ոչնչացմանն ուղղված զանգվածային կոտորածները

, էթնիկական զտումները, հայկական պատմամշակութային ժառանգության ոչնչացումը, ինչպես նաև ցեղասպանության ժխտումը, պատասխանատվությունից խուսափելու, կատարված հանցագործություններն ու դրանց հետևանքները լռության մատնելու կամ արդարացնելու բոլոր փորձերը՝ որպես հանցագործության շարունակություն և նոր ցեղասպանություններ իրականացնելու խրախուսանք[7]:

Հայերի ցեղասպանությունն իրականացվել է մի քանի փուլերով՝ հայ զինվորների զինաթափում, հայերի ընտրողական տեղահանություն սահմանամերձ շրջաններից, Տեղահանության մասին օրենքի ընդունում, հայերի զանգվածային տեղահանություն ու սպանություն։

Որոշ պատմաբաններ ցեղասպանական գործողություններ և, դրանից ելնելով, Հայոց ցեղասպանության մաս են համարում 1890-ական թվականների Համիդյան կոտորածները, Զմյուռնիայի ջարդերը և թուրքական զորքերի գործողությունները Հարավային Կովկասում 1918 թվականին։

Ցեղասպանության հիմնական կազմակերպիչներն են երիտթուրքերի առաջնորդներ Թալեաթը, Ջեմալը և Էնվերը, ինչպես նաև «Հատուկ կազմակերպության» ղեկավար Բեհաեդդին Շաքիրը։ Հայերի ցեղասպանությանը զուգահեռ Օսմանյան կայսրությունում տեղի էին ունենում ասորիների և Պոնտոսի հույների ջարդերը։

Геноцид вірмен чи геноцид (турецька: Ermeni Soykırımı, Геноцид вірмен, ред. Génocide arménien), геноцид, організований партією молодих турків Ітхат-ве-Терак при Османській імперії, [19] [2] 1923 року [3] [4 ] [5] [6] вірменське населення

Османської імперії, включаючи Західну Вірменію, масово депортували та винищували. Конвенційним вважається День пам’яті жертв геноциду вірмен 24 квітня 1915 р., Коли в Константинополі було заарештовано близько 235 вірменських інтелектуалів за попередньо домовленими списками (арешти вірменських діячів у Константинополі тривали після 24 квітня).

У широкому розумінні Геноцид вірмен включає геноцидні кроки, заплановані Османською імперією та різними режимами Османської імперії у 1894-1923 роках, депортацію, розправу над вірменами, етнічні чистки, знищення вірменської історичної та культурної спадщини, а також геноцид . , усі спроби замовкнути або виправдати скоєні злочини та їх наслідки як злочин, це продовжувалося і заохочувало нові геноциди [7].

Геноцид вірмен здійснювався у кілька етапів: роззброєння вірменських солдатів, виборча депортація вірмен з прикордонних регіонів, прийняття Закону про переміщення, масове депортування та вбивство вірмен.

Деякі історики вважають масові вбивства Хамідія 1890-х років, масові вбивства Смірна та дії турецьких військ на Південному Кавказі в 1918 році частиною геноциду вірмен.

Головними організаторами геноциду є лідери молодих турків Талаат, Джемал та Енвер,

а також голова “Спеціальної організації” Бехеддін Шакір. Паралельно з Геноцидом Вірменії в Османській імперії були розправлені ассирійці та понтійські греки.

РОЗВИТКУВАННЯ

(Visited 9 991 times, 15 visits today)

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *